Het licht van het lichaam is het oog.
Indien uw oog helder is, zal uw gehele lichaam verlicht zijn.
Maar als je oog boos is, dan is uw gehele lichaam gehuld zijn in duisternis.
Mattheus 6 vers 22
Jullie...
Jullie van wie wij houden.
Jullie zien ons niet.
Jullie horen ons niet.
Jullie wanen ons in de verte...
en toch zijn we zo dichtbij.
Wij zijn boodschappers...
die nabijheid brengen aan hen in de verte.
Wij zijn boodschappers...
die het licht brengen naar hen in het donker.
Wij zijn boodschappers...
die het woord brengen aan degenen die vragen.
Wij zijn noch het licht, noch de boodschap.
Wij zijn boodschappers.
Wij...
zijn niets.
Jullie zijn, voor ons...
alles.
De meeste ongelukken met kinderen gebeuren niet in het verkeer.
Ze gebeuren thuis wanneer de medicijnen rond slingeren.
Natuurlijk, een echtscheiding kan altijd nog!
Ze kunnen niet eens een bon schrijven, laat staan garanties geven.
West-Berlijn ziet er net zo uit als Oost-Berlijn. Waarom die ophef?
Ze zeggen dat het kouder is in het noorden dan in het zuiden!?
Ja, de eeuwenoude vraag.
Wat is de zin van het leven. Waarom is de mensheid hier?
Zo'n kort moment, vergeleken met de eeuwigheid.
Ik vraag me af, is het beter of slechter als de mensen hun lot kennen?
Het is beter, denk ik, omdat ze anders hun hele leven...
nadenken over de zin van hun bestaan.
Dit zijn een aantal zeer ontroerende verzen...
geschreven door onze landgenoot...
Fyodor Tyuchev, dichter en diplomaat.
"Eenheid...
zoals afgekondigd over de hele wereld...
kan alleen worden gesmeed...
met bloed en staal.
Laat liefde ons de weg tonen.
Dan zullen we zien wat lang blijft bestaan"
Ik ben ervan overtuigd dat een veilige wereld...
niet kan worden gebouwd met bloed.
Alleen met harmonie.
Wij mensen politici, filosofen...
acteurs, arbeiders, boeren...
mensen van alle geloofsovertuigingen...
zullen het hiermee eens zijn.
Als we het hierover eens zijn dan volgt de rest vanzelf.
Voor alles is er een tijd...
een uur voor alles wat er onder de hemel is.
Er is een tijd om geboren te worden...
een tijd om te sterven...
een tijd om te doden...
een tijd om te helen...
een tijd om te huilen...
een tijd om te lachen...
een tijd om te zoeken...
een tijd om te zwijgen...
Hoe kan je huilen als je geen ogen hebt?
een tijd om te spreken...
Vogelvlucht... soldaten op de vlucht.
een tijd om lief te hebben.
Ze lijken te vluchten voor elkaar.
Konden onze tranen hen maar helpen, Raphaela.
Konden we maar af en toe hun duisternis verlichten.
Laten we nooit ophouden het licht te vieren, Cassiel.
Alleen het licht toont wie ze zijn.
Wat ben ik nu?
- Een tijd... - Voor het huis staan populieren.
- om lief te hebben ... - Twee. Ze vormen een poort...
- een tijd... - Je moet er onder door.
- om te haten... - Ze moeten groeien. Het pad is te gemakkelijk.
- een tijd... - Het kan lang zijn...
voor een conflict...
maar het toont je elke stap die je genomen hebt.
een tijd...
Anders zouden de populieren daar niet staan.
voor de vrede.
Altijd twee populieren. Een hek.
Kom, ga weg? Nu moet je de enige zijn.
Waarom mag ik nou niet meer mee?
- Omdat je beter moet worden. - Ik ben beter.
En je keelpijn?
Je werkt op mijn zenuwen. Waarom kunnen we niet gewoon zaterdag gaan?
Als Konrad wist, dat je moet eten, dat zou een geweldig idee zijn.
Maar hij vergeet te makkelijk dat je iets eten moet.
Het zijn maar drie dagen meer. Dus draag je sjaal en niet buiten spelen.
Dat weet ik wel, ik ben niet dom.
Ik ga naar mijn kamer met m'n Gameboy spelen.
Ik hoop dat dat nog wel mag...
als je een zere keel hebt.
De meesten van ons zijn zo saai geworden omdat onze steden zo saai zijn.
Vast lang geleden zijn de nomaden begonnen.
Ze zeiden tegen elkaar: "Laten we hier en hier en daar en daar...
met stenen afschuwelijke steden bouwen.
Zodat nu onze moeheid op de pleinen en straten ligt...
en in huizen en appartementen.
We zijn leeg en dat zijn we allemaal!
We zijn allemaal leeg van binnen.
Hoe heet dat ook alweer?
"Een jacht op de wind..."
Er heb iets nodig - een beetje vreugde.
Konrad?
"Vandaag is als elke andere dag.
De tijd gaat steeds trager."
Wat een vreemde gedachte!
Alsof de tijd pijn doet.
Konrad?
Konrad.
Oh, Hanna.
Een knuffel.
Kijk uit. Ik zit onder de olie.
Het maakt niet uit. Dat is altijd zo.
Waar is onze kleine schat?
- Ze heeft een zere keel - Nu, midden in de zomer?
Geef haar veel ijs. Dat stilt de pijn.
Jij en je huismiddeltjes!
Het zal morgen over zijn.
Ja.
Ik heb hij altijd veel ijs gegeven als je een zere keel had.
Alleen één keer niet.
Echt waar? Oh, ja.
Toen moest ik de dokter bellen. Ik weet niet meer waarom.
Ik had difterie.
Als je me nodig hebt, ik ben in de trailer.
Fijn.
Hanna?
Oude mannen en hun huishouding!
Jonge mannen zijn nog veel slordiger.
Er zijn gewoon meer redenen om hen dat te vergeven.
Dat is het verschil. Toch, oude adelaar?
Dergelijke onzin! Waarom praat ik eigenlijk met je?
U bent nog een jonge vogel...
gebouwd in 1938.
Was dat niet gisteren?
Ik herinner me precies hoe het was toen je uit je ei kwam.
De annexatie van Oostenrijk...
daarna de bezetting van Tsjechië.
De geur van de oorlog hing al in de lucht...
niemand wist nog wat voor een oorlog.
Dat jij aan het front kwamÉ
omdat je een schuifdak had.
De andere mensen denken dan aan frisse lucht en de zon.
Nou...
dat stond helemaal niet in de gebruiksaanwijzing.
Pif, Paf, inzetbaar voor de oorlog.
Alles is inzetbaar..
altijd, en overal.
Ze konden niet alles confisceren.
Ik heb altijd gezegd dat een chauffeur geen baan is.
Het is de enige buitenechtelijke relatie...
waaraan je niets verdient.
Rij een klant naar het Sudetenland...
en dezelfde avond nog terug naar de hoofdstad.
Naar Thüringen, naar Beieren...
Dicht bij de kust.
Drie uur wachten in Regensburg!
Ik liep heen en weer...
zonder u uit mijn zich te verliezen.
Je was zo nieuw, mijn adelaar...
en zo verdomd mooi.
Slechts één keer heb ik getwijfeld.
Twee minuten voor het einde...
in april, 1945.
Nu is het genoeg, dokter!
Of toen we werden uitgeleend aan iemand...
omdat en bestuurder met tbc naar het sanatorium moest.
Als de tijd niet zo pijnlijk voor hen was...
dan zou hun volmaaktheid geen zin hebben.
Dit kleine stukje mens is perfect.
Een tand!
Wie het bekijkt, ziet een gezicht.
In sommige ogen lijkt de tijd langer te willen blijven.
Niet dat het stil staat, het beweegt alleen anders.
Het is misschien ook daar waar ooit velen mensen gewerkt hebben...
door elkaar heen spraken en vloekten.
En toen op een dag, toen deze plaatsen niet meer belangrijk waren, zijn ze verder getrokken.
Deze ademhaling is nu...
en nu...
en nu nog steeds.
Wat houdt hem op?
De wereld vergaat zo.
Ok, laat maar eens zien wat je onder de motor kap hebt!
Ik zal mijn best doen, meneer Becker.
Het is het laatste vliegtuig!
Als er nu letters in de lucht zouden verschijnen, dan stond er:
"Jullie Duitsers zijn niet meer nodig in deze wereld"...
wat een zegen zou dat zijn!
Zijn er veel Duitsers in Amerika, pap?
Ook die ik ken?
Anton, wacht maar tot je Amerikaanse kinderen kent,
echte vriendjes, Boy Scouts.
- Wat is dat? - Net als onze padvinders.
U zult ook een nieuwe sport leren: Honkbal
Een nieuw leven. Je zult versteld staan!
Waarom stop je niet met praten?
Waarom moet alles eerst uiteen te vallen?
Verdwijnen.
Elk gebaar, elk gesprek...
Voordat je je realiseert dat je niet luistert...
dat je doof bent?
Gertrud, voor één keer, krijg grip op jezelf!
Je zal nu hier moeten wonen.
Blijf mooi in de doos, zodat er niets kan gebeuren.
Buiten gebeuren altijd wat, als je geen geluk hebt.
Kijk, Raphaela!
We hebben nooit melk tanden gehad...
nog nooit met ze gespeeld....
en nooit één tussen de duim en wijsvinger vastgehad...
om ze voor goed geluk over onze schouder te werpen.
We kunnen de tijd geen bestemming geven.
We hadden de tijd niet verwacht, Cassiel.
En toen de tijd er al was...
konden we niet geloven dat we door de tijd waarnemers werden.
Het is moeilijk deze tijd te bekijken...
die zijn omvang niet kent en zo weinig weet over zichzelf.
Ik wil graag deze kleine tand aan iemand geven.
Zelfs wetende dat ik zou knoeien met zijn menselijk bestaan.
Onvergeeflijke!
Het gedag van de meeste mensen heeft weinig zin.
Het is gewoon een tijdverdrijf, spelletjes spelen, niks doen.
Ze zijn allemaal kelder bewoners, om precies te zijn
- Zag je mijn bord. - Natuurlijk. Ik ben niet blind.
Wie zijn die twee figuren?
Ze zijn onbelangrijk. Verwijder ze.
Ik wil geen spoor van hun zijn. Kun je dat?
Luister, dat is mijn werk!
Winter, ik ben altijd bang dat u overdrijft.
Oh, ik weet precies wat ik wil. Wanneer?
Laten we zeggen woensdag.
Ok. Dan kom ik donderdag, tussen 10:00 en 11:00.
U kunt ook komen tussen 11:00 en 10:00.
Ik ben altijd hier.
Een smerig vak, hè?
Lieve God, vergeef me dat ik er voor gekozen heb een vervalser te geworden.
- Hier je videos. Allemaal X-rated - Mooi, laat me je pistool zien.
Nee aanraken totdat we weg zijn, duidelijk?
Hou je mond. Ik heb geen rommel.
Kom.
Als dir geen goed pistool is, dan krijg je er spijt van!
En als het pistool niet schiet, pas dan maar op.
En jij, jou knal ik weg, oude stinker.
Je zult me nooit meer slaan!
Op zondag in de tuin, klootzak! Bereid je je maar voor.
Dan ga ik weg, naar Nederland of zo.
Het verbaast me nog steeds...
dat je niet hoeft na te denken over wat je doet...
als je eenmaal een routine hebt.
Je kunt overal aan denken...
je conclusies trekken, of deze tegenspreken...
net als een engel, maar zonder de exclusiviteit.
Je maakt gewoon wat...
iets om te eten, een stoel, een bontmuts, een pizza,
vele noodzakelijke dingen.
Er moet zoveel van zijn dat het ooit genoeg is.
Tegelijkertijd moet je denken over wat niet nodig is...
en wat er nog niet is.
Anders heb je alleen maar dingen die al bestaan..
en ga je je vervelen.
Daar is die tinkel in mijn oor weer.
Oh, Cassiel, zul je nooit weten hoe mijn pizza smaakt.
Dat is dan jammer.
- Hallo. - Hoi, Damiel.
Doria, mijn liefje!
Ik weet altijd wanneer je me kunt bellen. Wat is er?
Ja, vertel me.
Ik ben zo licht als een veertje.
Zeer goed.
Mama is op de trapeze met Jules.
Ze ziet er prachtig uit.
Paul en Paula zijn twee onafscheidelijke vogels.
En Lalli?
Oom Lalli vertelt iedereen wat ze nog beter moeten doen.
- En Maurice - Maurice is de clown.
Nu ga ik ophangen want ik wil weer gaan kijken.
- Kus Mama, mijn liefste. - Tuurlijk.
- Doei, Damiel. - Tot ziens.
Mijn papa is benieuwd.
Hij wil altijd weten hoe het gaat.
Hij heeft gelijk. Dat is belangrijk.
- Damiel stuurt je een kusje. - Dank je, schat.
- Zul je de kleine zeemeermin zijn? - Ja
Lach, Marion.
Ze is als een veertje, je dochter
Een pluim uit je vleugel.
Je bent mooi, mijn kleine veertje!
Een fragiele engeltje met vleugels van papier...
uit het 'Book of Dreams'.
Jij en je vader zijn net als eeuwige geliefden...
zoals de maan en de zon in de schemering.
En de realiteit niet onder ogen willen zien.
Ik hoef slechts één van jullie te zien...
om te weten of jullie beiden gelukkig zijn.
Jullie beiden houden van dezelfde dingen, alsof jullie samenzweren.
Een onderwater cabaret met confetti en fonteinen...
en rook en naakte meisjes.
Dat zou geweldig zijn.
De beste ideeën komen te laat. Jammer.
- Moeten we stoppen, Marion? - Ja.
Dat is het! Jullie hebben goed geoefend, kinderen.
Ik ook.
Het is nu tijd voor de tango.
En jij?
Hoe zit het met jou?
Papa wil graag begrijpen waarom we niet bang zijn om te vliegen.
Ik wil het hem echt vanavond vertellen.
Jij en je vader, jullie delen dezelfde innerlijke tijd.
Met slechts één blik...
vertellen jullie elkaar:
"Laten we vergeten dat het leven moeilijk kan zijn"
Stel dat ik echt kon tekenen.
Stel je voor dat je een echte kunstenaar was.
Oh, jongen, zou dat niet iets zijn?
Mr Falk?
Ik ben zo blij om ...
de kunstenaar achter de acteur te ontdekken.
Deze tekeningen zijn echt heel goed.
Nou, dank u zeer, mevrouw.
Dat waardeer ik.
Ze zeggen dat ik in Oost-Berlijn ben.
Ik denk dat ik hier weg ga en de stad ga bekijken.
Als dat kunst is, dan ben ik een aap.
Mr Falk.
Mr Falk, ik ben zelf ook een kunstenaar, ik schilder.
- Je hebt grote talenten. - Bedankt.
Maar je moet voor kleur gaan. Kleur is zo expressief.
Zonder kleur, zou ik sterven.
Over kleur gesproken, meneer. Hou je van Michelangelo?
Ja.
Kun je je voorstellen Michelangelo zonder kleur?
Weet je wat hij zei tegen de paus?
De paus complimenteerde hem met de Sixtijnse Kapel.
Michelangelo zei dat het allemaal in de tekening zat.
De rest kon hij krijgen door erop te pissen.
Ik ben een steen die langzaam en langzamer wordt...
en zinkt tot aan het bed van de diepste rivier.
Nee, ik ben een bosmarmot.
Je bent een madeliefje.
Ik ben een paddestoel.
Rinkelt het in uw oor weer, Papa?
Het is mijn vriend!
Alweer!
Misschien wil hij je iets vertellen.
Ik heb nooit geweten wat hij me wil vertellen.
Ik wil weer gaan slapen.
Vertel me iets over hem.
Hij is altijd op reis en heeft nooit tijd om ons te schrijven.
Hij is echt een goed-voor-niets.
Hij kan echt niets.
Hij kan konijnen na doen.
Zoals deze.
Dat is dom? Iedereen kan dat doen!
Hij weet ook hoe je wolven kan doen.
Dat is moeilijker, je zal dat moeten toegeven.
Kijk uit, konijn!
Zie je wel? Mijn konijn heeft een beschermengel.
Cassiel, ga weg!
Laten we gaan slapen.
Werkt mama weer laat bij het "vagevuur" vanavond?
Iemand moet het geld verdienen.
De meeste mensen die je ontmoet zijn verdwaalde personen.
Hun namen horen zij graag hardop...
hun manier waarop ze je, onverwachte staan aan te grijnsen...
of in een schoenenwinkel plotseling een scheet laten...
alsof ze thuis waren. Het is allemaal geneuzel.
De nacht is aan de honden gevoerd.
Vind je ook niet dat er iets ergs gebeurd is?
Er is geen nachts meer.
Vele tekens, maar wat zijn die tekens tegenover nachten?
Stop met poetsen.
Neem er één met mij.
Ik weet het, ik zal niet meer drinken.
De nacht is aan de honden gevoerd.
Zie je dan niet...
dat elke nacht eigenlijk niet meer is dan een hond?
Dat heb ik eerder gehoord, maar ben dat blijkbaar vergeten.
Je geheugen is ook niet meer wat het was.
Je hebt gelijk.
Je hebt zo gelijk.
Eigenlijk zijn we allemaal verdwaalde personen die weer zijn verschenen.
We weten dat we hier zijn.. Oeps
Wat moet je nu weten? Dat valt me zo wel weer in.
Begin niet weer zoveel te drinken, Phillip!
Nu even serieus, heer Baker
Ik tast niet graag in het duister en dat is het nu. Duidelijk.
Het maakt me ook niet uit waarna je op zoek bent.
Waarom zou ik u helpen haar te vinden?
Heb je dat begrepen. Nooit.
Neem je dollars en huur een amateur-detective.
Misschien heb je geluk en vind je er één!
Mazel Tov, meneer Baker!
Mazel Tov is goed.
Het moet eruit knallen! Mazel-Tov!
Daarmee draait het om.
Het spijt me.
Kan hem niet zijn, in Berlijn!
Ik moet Tony Baker spreken, nu!
Je kiest wel een slechte moment.
Jij kiest mijn moment niet!
Vertel Baker dat Winter hier is.
Ziet eruit als een interessant spel.
Zeer interessant.
Jouw 1000 en nog eens 500.
Ik ben in.
$ 500 om jullie beiden te zien, heren.
Nou, mijn vriend, jou 500, en ik verhoog met 500.
Jou 500...
en...
Met deze hand kan ik niet verliezen.
Nog eens ...
5000.
Ik kleed je helemaal uit.
Wees voorzichtig, Peter Patzke, Jaroman trekt je het vel over de oren...
als hij troeven heeft. Maar vanavond niet.
De inzet is te hoog voor mij.
Het is allemaal van jou, heer Patzke.
Ik ben eruit.
Ik ook.
Niemand kijkt in mijn kaarten, nooit.
Pardon, heren. Ik heb wat zaken te regelen.
Zo, Winter, wat heb je deze keer te melden?
Ik u?
Even serieus, heer Baker.
Ik.. uh.. tast in het duister...
en dat vind ik niet leuk.
Deze zaak is iemand die tot het laatje gaat. gaatje.
Dat doe met een amateur, begrijp je? Met mij niet.
Niets. Ik hou niet van deze onzin.
Kom op, Winter.
Je had een opdracht. Ik snap het niet.
Is het te veel voor je?
Opdracht! Laat me niet lachen. Weet je wat een opdracht is?
Met andere woorden, je kon deze persoon niet vinden.
Ik vond een andere.
Een zekere Anton Becker, geboren in 1937 in Hirschberg.
De voornaam van Becker's vader is ook Anton...
werkte nog dat zelfde jaar bij bij het nazi propaganda ministerie.
Zijn vrouw en kinderen volgden hem een paar weken later naar Berlijn.
Wat wil je? Een typische verhuizing naar Berlijn.
Ja, misschien wel. Maar het komt nog.
In 1945, met zijn vader naar Amerika gevlucht.
Opgegroeid in Los Angeles, USA.
In Duitsland wordt hij dood verondersteld.
Geen contact met zijn zuster, leefde destijds in het oostblok.
De moeder verdween in de naoorlogse chaos.
Studie...
Studie? Toch - ja
Studie geschiedenis. Gestopt. Hij werd een autohandelaar in Detroit.
Getrouwd, gescheiden, failliet.
Terug in Berlijn sinds 1990. Diverse PO adressen, in oost en west.
Sinds de hereniging, Baker Film distributeur.
Import-export, joint ventures met veel Oost-blok landen.
Met films hebben de meeste van zijn zaken relaties niet te maken.
Er stinkt iets.
De onkosten heb ik ingehouden.
Bel me, meneer Baker, of stuur me een postkaart.
Misschien stuur ik je een blok cement en een keten voor je hals.
Mazel tov, Mr. Baker.
Belabberd geluk voor jou.
Op rekening van Mr. Baker.
Berlijn, na de val van de muur.
Het is erg fijn.
Het is het paradijs
Ik moet notities maken. Ik wist het.
Ik had die mooie regel gisteravond.
Ik dacht dat ik het nooit zou vergeten, en nu heb ik het kwijt.
Het is verdwenen. Waar ging het over?
Wat heb ik vannacht gedaan?
Ik zat in de auto. Ik reed door de straat.
Pardon.
Kun je me naar Rumelsburg brengen?
Ik heb er nog nooit van gehoord. Weet jij waar het is?
Dat vraagt je aan mij? Ik ben maar twee keer in deze stad geweest.
Zes jaar geleden en vanavond.
Sorry, ik weet niet waar Rumelsburg is.
Is het in Oost-Berlijn? Omdat ik nooit in het Oosten rij.
Maar dit is het Oosten. U bent in het Oosten.
Weet je, er is iets gebeurt een paar jaar geleden.
Ze sloopten een muur. Ik weet niet of u zich dat herinnert.
Maar voor mij was het een groot ding.
Dus loop ik vijf uur gewoon om de stad in me op te nemen.
Ik veronderstel dat ik dat nog een uur kan doen.
Kun je Rumelsburg vinden in een uur?
Ik kan het proberen, maar Rumelsburg is een sub-stad.
Shit! Waar wil hij dan naar toe?
Je slaapt nu, Raissa...
en in je kinderdroom...
tuimelen de beelden van die dag rond met al je herinneringen.
Ik zie ze voor me.
En ook jij ziet mij, maar alleen in je droom.
Je weet dat ik bij je ben.
Kon je dit maar onthouden...
en niet gelijk als je groot bent, het vergeten.
Ik wil niet alles weten!
Het kost niet veel om gelukkig te zijn.
Waar is mijn koffie, Louis?
Rook, naakte meisje. Dat zou geweldig zijn.
Goede ideeën komen altijd te laat.
Ik ben bijna moe, Cassiel.
Het is zo vermoeiend om van mensen houden die altijd haten.
Waarom vermijden de mensen ons steeds vaker.
Omdat we een machtige vijand hebben, Raphaela.
De mensen geloven meer in de wereld dan in ons.
En om nog meer te kunnen geloven...
hebben ze van alles een beeld gemaakt.
Ze geloven dat het hun angsten sust..
hun honger stilt...
hun vreugde geeft...
en hun hebzucht stilt.
De mensen zijn niet de heersers over de aarde.
Ze zijn onderdanig geworden.
Herrinner je nog, hoe eenvoudig het ooit was.
We lieten ons verschijnen en legden woorden in hun hart.
We konden zeggen: "Vrees niet, ik ben gekomen om te verkondigen"
Er was een tijd, dat we de enige stem waren.
Tegenwoorden horen de mensen elke dag nieuwe leugens.
Steeds luider en gemener en opdringeriger.
Totdat ze afgestomd zijn.
En onze boodschap niet meer kunnen horen.
Maar het hart van deze mensen is verstopt.
Hun ogen zijn gesloten...
en hun oren horen slecht.
Laat ze weer met hun ogen zien en met hun oren horen...
en met hun hart verstaan.
Hoe ik verlang om één van hen te zijn!
Met hun ogen te kijken...
en te horen met hun oren...
te begrijpen hoe ze de tijd ervaren.
Hoe ze de dood meemaken,
hoe ze de liefde ontdekken,
en hoe ze de wereld zien.
Om één van hen te zijn...
om zo boodschapper van het licht te worden, in deze donkere tijd.
Laat ons voor vandaag afscheid nemen, Raphaela.
Raphaela!
Het is gebeurd!
Ik ben een van hen!
Dit is te gek!
Waar kom jij zo plotseling vandaan?
Hoor je mij nog, Raphaela? Ben je daar nog?
Laat me niet alleen.
Ga je me nog neer zetten?
Kom naast me zitten.
Het is zo bont hier!
Zoveel kleuren!
En zo warm!
Maar je draagt ook een winterjas.
Een winterjas?
Er klopt iets niet?
Jij hebt ook een sjaal om.
Praat ik heel hard?
Het gaat wel.
Probeer te fluisteren.
Fluisteren?
Fluisteren..
Zo?
En nu luid schreeuwen!
Hallo!
Niet slecht, hè?
Waar zijn jullie?
- Ik heet Raissa. - Dat weet ik.
En jij?
Cassiel
Grappige naam.
Denk je dat?
Je... je ziet er zo bekend uit.
Wees voorzichtig.
Jij mag ook voorzichtig zijn.
Ik had geen idee, Raphaela!
Dit licht, bijvoorbeeld.
Ik denk dat het neon is.
Je kunt je niet voorstellen hoe koud het is, en wat voor contast het creëert.
Het is een licht voor reizigers omdat het de mensen in een hogere versnelling zet.
We hebben altijd afgevraagd waarom ze constant druk zijn.
Nu weet ik het. Het komt door het licht.
Dat ze 's avonds aangezet hebben.
Ze zijn verdomd snel, kan ik je nu zeggen.
Genoeg voor nu.
Je gelooft niet wat ik allemaal nog moet doen.
Ik moet organiseren, plannen maken, nadenken.
Nu kan ik ingrijpen, me inmengen.
Nu ben ik een mens.
Gisteren was je nog een zombie!
Laat hem Edgar! Stop mensen lastig te vallen.
In het begin, er was geen tijd.
Na een moment, begon de tijd met een splet.
Wat?
Excuseer me. Had je het tegen mij?
Ja.
Wat zei je?
Er staat een woord op je voorhoofd, Cassiel, geschreven met tranen.
Het is een woord voor verlies...
voor iemand die het paradijs van buitenaf wilde zien...
en nooit zijn weg terug vond.
Een woord dat wacht om te verschijnen op een dag op het kleinste moment.
- Hoe weet je mijn naam? - De naam is niet belangrijk...
het is het woord op je voorhoofd.
Bewaak het.
Test je geluk?
Een, twee, drie! Slechts honderd mark.
Honderd mark. Dat is een hoop geld.
Soms is het veel. Soms is het niets.
Ik ben helemaal blut. Ik heb helemaal geen geld.
Ik zal je een plezier doen.
Ik koop dat van je voor honderd mark.
Mijn harnas?
Ik geef je er 200 voor.
Het is gemakkelijk
Je moet gewoon opletten.
Dat is onmogelijk.
- Waar is iedereen? - Jongeman wat doe je daar?
Laat me gaan! Ik verloor.
Ik ben alles kwijt!
Oude jagers sterven nooit.
Ze verdwijnen gewoon. Ik weet het.
Maar ik niet. Nooit.
Wat wil je van hem?
Hij hoort hier gewoon niet.
Hij wijkt af.
Dus wat?
Duisternis komt naar beneden, mijn lief, en het is diep genoeg om me te verdrinken.
Je praat over duisternis alsof je er verliefd op bent.
Schatje, Ik haat het!
Het is verrot en saai.
Eerlijk gezegd, het stinkt.
Geef hem een kans om het zelf uit te vinden.
Je wilt wolken, dan kun je de wind niet vergeten.
Wat is je naam? U moet een naam hebben.
Natuurlijk. Ik ben niet zomaar iemand.
Precies.
Wat is er zo moeilijk? Gewoon een naam!
Als je wilt, spel je het verkeerd om.
Hoe heet je?
Raven.
Nou kijk eens... Ik voel me al beter.
Schrijf je dat met 1 of 2 a's
Eén a, Raven
- Voornaam? - Ralph
Wat zei je?
Niets. Blijf schrijven.
Vluchteling... slachtoffer van dieven en Oost-Duitsers
beginner... gevoelige... berooid...
specialist en leek alles in één, zou je kunnen zeggen.
Een ding tegelijk, meneer Raaf.
Waar woon je?
Waar slaap je?
Midden.
Ergens? Hier en daar.
De pizzeria, " Casa dell'Angelo"
U slaapt in de oven, neem ik aan.
- Je gelooft me niet? - Nee.
Een echte raaf zouden hier niet blijven zitten.
Die zou gelijk wegvliegen. Maar ik?
Cassiel
Damiel!
- Je zult morgen wel spierpijn hebben. - Wat is dat?
Dat zul je wel merken.
- Ooit hier gekeken. - Nee.
Mijn buurvrouw, een geweldige vrouw. Ze opent 's middags.
Dat is mijn winkel. Die ken je.
Kleiner dan ik dacht.
Het begin is altijd moeilijk.
Ten eerste, denk ik, een kleine espresso...
met drie, vier, vijf suikerklontjes.
Dan is een brandy dat maakt je buik warm.
Dan een cappuccino met warme, schuimende melk.
- Dan prosciutto. - Prosciutto
- Parmigiano - Kaas
- Olives - Olijven
Een douche en warme kleding.
- Ja. - Ik zal een pizza voor je maken.
Goedemorgen, heren.
Is hij de klingel in je oor?
Ja.
Mevrouw, vanaf nu kun je me oom Karl noemen.
Damiel vertelde ons veel over jou.
Maar we weten echt niets.
Is hij gestopt met reizen om bij ons te blijven?
Hij zal het je vertellen.
Vertel eens over je reizen, oom Karl.
Ok.
Onlangs kwam ik uit...
het verre noorden...
uit Noorwegen...
dat je kon raden door mijn kleren.
Ik had me voorgenomen om rendieren en elanden te gaan vangen.
Ik zei toch was hij een goed-voor-niets was.
Ik werd gebeten door een van die dieren.
En ik vroeg me af...
wie mijn kon genezen? Toen wist ik het.
Een Laplander, natuurlijk!
Dus, ik ploeterde richting Lapland...
door sneeuwstormen, moest wolven van me afslaan.
Ik keek de hele tijd scheel vanwege het noorderlicht!
Je begrijpt zijn verhaal?
Ik begrijp het volkomen. Het is interessant, oom Karl.
Mijn papa vertelde me ook...
een mysterieus verhaal.
Hij zei dat hij uit de lucht viel.
Doria, laat hem nu met rust.
Karl heeft een lange tijd niet gegeten.
Ik blijf hier nog een tijdje. Dan kan ik je nog meer vertellen.
Zoveel!
Je oom heeft honger.
Ok.
Olijven.
Kijk uit, ze zijn gevuld.
Eindelijk! Kan ik me nuttig maken.
Weg met dit ding.
Ik zal het ergens laten waar het geen kwaad kan doen, Raphaela.
Mijn eerste goede daad, de eerste van vele.
Haarkleur? Roodachtig.
Wie had dat gedacht.
Zes mark.
De kosten van levensonderhoud zijn zo hoog, Raphaela.
Identiteit.
Wat is dat, eigenlijk? Er wordt veel over gesproken.
We zullen het snel weten.
"Kijk naar het vogeltje."
Zonder identiteit, Ben je hier niemand, Raphaela.
Naam, voornaam, geboortedatum...
Dat heb ik nu allemaal nodig.
Zonder een foto van jezelf, ben je niemand.
Alleen met een mooie foto ben je iemand.
De juiste naam is het halve werk. Kort en pakkend is het beste.
Karl Engel.
Dat ben ik.
- Zal ik ze inpakken? - Nee, ik neem ze zo mee.
Dat ben ik. Auw!
Nee.
Dat ben ik niet.
Karl Engel
Blauwe ogen. - Heel origineel.
Origineel? Zeg er niks meer over!
Ik een paspoort nodig met deze naam.
- Het is niet mooi - Het is ronduit lelijk
Maar omdat ik mijn vorige naam moest verzwijgen...
ben ik bereid tot...
tot het uiterste te gaan.
Doe maar rustig aan.
Ik laat niemand verhongeren.
Het duurt twee dagen...
en 3000 mark. Heeft u een voorschot?
Doe maar eerst iets voor je geld. Je hoort nog van me.
"De man met de snijbloemen."
- Hoe was je eerste dag? - Goed
Wat drinkt men hier?
Kersensap
Doe mij dan kersensap?
Is dit wat de mannen hier drinken
- Zou Damiel dit ook drinken? - Ja, hij houdt ervan.
Dan is hij een typische man.
Ja, maar niet het model zelf na hem
- Hij heeft meer ervaring - Dus wat
De meeste mensen zien alleen...
dat de wereld en alles wat er leeft...
gewoon bestaat.
Ik heb altijd al willen weten...
of de wereld hetzelfde is voor mannen en voor vrouwen.
Zijn vrouwen anders?
Vrouwen zijn mensen.
Ze dragen een menselijk licht.
Mannen zoeken en zoeken ...
totdat zij vinden de warmte die ze altijd gemist hebben.
Totdat ze worden begrepen.
Dat is alles wat ik kan zeggen.
Klootzak!
Ik ben overal naar je op zoek geweest.
Zit je hier al de hele tijd?
Mag ik een drankje voor je kopen?
Kennen wij elkaar?
Ik ken iedereen waar ik ooit mee gedronken heb.
- Misschien moet je hem eerst vragen of... - Kijk..
ik trakteer, en ik denk dat hij dorst heeft.
Proost!
Dit is brandewijn....
het ruikt...
naar niets.
Het smaakt...
alsof iets brand.
Abso-fucking-lutely!
In één keer opdrinken.
Weet je wat je drinkt?
Tuurlijk. Vuurwater!
Precies. Laten we nog een rondje doen.
Er is geen verschil tussen mannen en vrouwen.
Ze zijn allemaal hetzelfde.
Zolang ze diep in hen een licht dragen.
Vuur!
Wat ik moet doen is...
We moeten het afleren om constant vrouwen te aanbidden.
Oh, man, dat is onzin.
Verzin jij die onzin?
Weet je het zeker? Bedankt.
Ik kan gewoon mijn instinct volgen.
Mevrouw ..
Kun je cocktails..
Nog steeds geen spoor van de politie...
en we zitten vast.
Karl.
"De wereld treurt om Willy Brandt"
Alles gaat hier zo snel voorbij, Raphaela.
Een dag is als een ogenblik voor je.
Een week is om als je even je hoofd wegdraait.
Een menselijk leven duurt zolang als...
nou, dat weet ik nog niet.
Goede morgen.
Tijd voor ontbijt.
Ik wil graag iets kopen.
Ik verkoop geen korstjes.
Hoe zit het? Iets anders?
Wafels, Koekjes?
Heb je ook iets met maanzaad?
Je wilt niks kopen, je wilt iets stelen.
- Pardon
Ik weet precies hoe het gaat.
Jij praat alleen maar, en als ik later alles nakijk dan is de helft weg.
Nu, luister...
Hier.
Wat moet ik daarmee? We hebben hier niks voor onder 1 mark.
Iets anders? Anders wegwezen!
Ja. Brandy!
Oh, niet weer!
Ja.
Schijt!
Het wordt steeds gekker.
Ik heb niet eens echt bij jou geluisterd.
Luister nu maar naar dit!
Dus dit is eenzaamheid, Raphaela.
Het is echt slecht.
Niemand hoort wat de ander voelt.
Niemand kijkt een andere in het hart.
Niemand vraagt iets, zelfs niet naar de weg.
Wat doe ik hier?
Toekijken dat na de dag het nacht wordt en daarna weer dag?
Niets is zinvol.
Ik mag mijn missie niet uit het oog verliezen:
Hoe de mensen zien en horen.
Alles wat ik nu zeggen kan, het is allemaal verleidelijk mooi!
Het is warm...
de avond valt in...
de vogels vieren een feest...
en de lucht kleurt pastel.
Maar wat zit er achter dan?
Daar achter hoor of zie ik de adem van de eeuwigheid niet meer...
de universele wetten, of het licht van de liefde.
Voor de mens, Raphaela, is er daarna niks meer.
Ieder schept zijn eigen wereld waar binnen hij hoort en ziet.
Hij blijft daarin gevangen.
En uit zijn cel ziet hij alleen de cellen van de anderen.
Schiet op, Doria!
Was dat Karl?
Ja, maar we zeggen niets tegen papa.
Raphaela! Waar ben je?
Ik weet dat je hier bent!
Geef me een teken. Jullie zijn allemaal hier.
Vandaag is het zondag.
Ik weet niet welke zondag.
De tijd gaat te snel. Ik kan het niet bijhouden.
Waar zijn jullie?
Dit is toch geen leven.
Dit is geen leven.
Raphaela!
Je bent hier allemaal. Ik weet het. Jullie zijn allemaal hier.
Ik kan niet meer.
Wij mensen zijn beperkt tot wat zichtbaar is, Raphaela!
Alleen wat we zien kunnen telt. Alleen daarin geloven we.
Onzichtbare dingen tellen niet mee.
Alleen de dingen die we kunnen aanraken...
bestaan voor ons echt.
Ik neem ook kleingeld. Alle beetjes helpen.
Gek blijven ajb.
Ik kom.
Jullie zijn allemaal losers.
Ja, jij ook.
Vergeet het! U bent de sneeuw van weleer!
Ik zal ervoor zorgen dat morgen geen sneeuw meer valt. Begrepen.
Alles.
Waar heb je het over, man.
Vroeger.
In godsnaam, maak je geen zorgen over de sneeuw.
Opstaan.
Ik ken jou!
Ik zag je concert.
Waarom kan ik niet goed zijn?
Ik zweer het, als ik dat wist, dan zou ik het je zeggen.
Kom op. Je kunt het.
Waarom?
Waarom niet?
Niet slecht, Winter.
Maar dat is niet mijn ding.
Ik heb liever de 19e eeuw. Mijn vader verzamelde zoiets.
Je kon ze kopen per vierkante meter.
Als je geld had.
Ik heb een aantal interessante vierkante centimeters hier.
Laat me zien.
Dat is de ene!
Winter, dat is slordig gedaan.
Slecht werk! Je reputatie staat op het spel.
Maak je geen zorgen over mij.
Foto retoucheurs hebben het heel druk tegenwoordig.
Je weet wel, net als het puntje van Trotski's schoen.
Maar niet een hele hand!
Het kan gebeuren.
Wie stonden er nu op?
Nou degenen die je zou vermoeden.
Jouw 'vermiste personen'.
Ik neem deze.
Maar opgepoetst...
zonder enige fouten.
Ik heb 20 negatieven waarover we moeten praten.
Wie vertrouwt negatieven tegenwoordig?
Ik neem dit ook.
Omdat wij Amerikanen zo sentimenteel zijn...
Ik zal je $5000 geven.
Voor de echte McCoy, hè?
Is dat een eerlijke deal?
Jezus!
Ben je ziek, jongeman?
Als je maar niet op een schilderij valt.
- Schijt. - Kom niet terug, smeerlap.
Laten maar eens zien uit wat voor hout je gesneden bent, jij tweevijfde mens.
Kom op!
Jesus Christus.
- Pas op voor de deuren. - Jij gek!
Doe je dit vaak?
Je zou elk bot in je lichaam kunnen breken!
Doet het ergens pijn?
Ja mijn rug, vooral tussen de schouders.
Je zou inwendige verwondingen kunnen hebben.
Heb ik ook, ik ben een grote wond.
Ik ga sterven hier in uw auto.
Meestal krijg ik een lach!
En waarschijnlijk ook heel veel smarte geld.
Ik ben meer geschroken. Dan is het meer "schrik geld"!
Laten we zeggen...
3000 cash!
Ben je gek?
Alleen volledige idioten lopen moet zoveel geld rond.
Ik heb het nodig voor iemand die alleen maar neemt contant geld aanneemt.
Dat is mijn probleem.
Ok. Laten we dan samen naar hem gaan.
Een moment. Nog een paar details.
Wat doet hij?
Hij heeft al weken mijn foto, mijn naam.
Mr Engel, als mijn grijze massa nog goed werkt...
dan koop ik voor je een paspoort?
Ik hoop het het goed gaat.
Referenties zijn zo belangrijk!
Een zekere Winter laat hem werken.
Winter?
Vertel me...
kennen we toevallig dezelfde Winter?
Misschien. Ik ken hem alleen maar terloops.
Ik heb hem ooit geschaduwd.
Nu dan, meneer Engel, heeft u nog pijn?
Niet nu niet meer.
Klaar voor de duik in de volgende auto?
Mits, natuurlijk, een schuifdak heeft.
Nee, ik ben nu een vrij man.
Ik zal iedereen die mijn aankijk, mijn Duitse paspoort laten zien.
Doet u dat.
Doe maar wat dan?
De toekomst is open voor iedereen. Dat is wat ik...
heb waargenomen. lk ben een goede waarnemer.
Ik realiseerde me dat...
het zou op de een of andere manier van pas kunnen komen.
Kom op. Ik heb een voorstel.
Een aanbieding die u niet weigeren kunt.
Dat klinkt goed.
Wat heeft u gedaan?
Je ziet er geweldig uit!
Je krijgt dit terug, bedankt.
Gaat het je steeds beter?
- Heb je een carriere? - Ik ben een zakenman.
Als een stille partner.
Dit is mijn oude vriend, Karl...
Mijn naam is Emit Flesti.
Hoe maakt u het?
Emit Flesti.
Hoe maakt u het?
Aangenaam kennis te maken.
Het lijkt erop dat u het goed voor elkaar hebt, Karl.
Laat me raden, je bent een entertainer.
Wacht, wacht, wacht.
Misschien zit je in de reclame.
Niets van dat al, heer Flesti
Ik zit gewoon in een soort zaken.
Ik ben een zakenpartner.
Wat voor zaken?
- import-export? - Oh, hel
Het gaat me niets aan, hoe dan ook
Maar je ziet er goed uit.
En ik kan zien dat je overal komt.
- Vaarwel, Damiel - Bye-bye
Ik zie je, Karl.
Lang geleden...
was er een gouden eeuw van harmonie tussen de hemel en de aarde.
Hoog was hoog, laag was laag.
Binnen was in, en buiten was uit.
Maar nu we geld hebben.
Nu, is alles uit balans.
Ze zeggen dat tijd geld is...
maar ze hebben het allemaal verkeerd.
Tijd is de afwezigheid van geld.
Bent je het daarmee eens, Karl?
Wat kan ik daar aan toevoegen?
De tijd is weglopen van mij, meneer.
Speedy Gonzalez
Hij praat zeker veel.
Wat een stapel geld. Heb je schulden bij hem?
Weinig dingen vallen zo uit de lucht.
Tijd is kostbaar.
Je bent er weer.
Ik wist het wel!
Dat is geweldig!
Wacht.
Meer, meer, meer, meer!
Nu omhoog! En slingeren!
Er is niets leukers.
Dit is gaaf..
Het is net als vroeger!
Hij is goed.
Hij krijgt de smaak te pakken.
Waarom laat je hem niet gewoon.
Ik geef hem wat ruimte.
Maar het is slechts een kwestie van tijd voordat ik hem vast spijker.
Laat hem met rust.
Aub.
Dienen, eindelijk dienen!
Dienen is de juiste weg, Raphaela.
Ik begin vanaf nul.
Hé...
je zult op een dag kapitein zijn.
- Het water is warm. - Oh, sorry
Charlie, wil je mijn rug krabben?
Dat is genoeg.
Je maakt een grap, Patzke!
Hij heeft te veel slechte films gezien.
Geen discussies. Ik zei de andere voet ook.
Pardon.
Waarom zijn we eigenlijk hier?
Je moet wel gek zijn, Patzke!
Je komt toch uit Detroit, heer Baker. Doen ze dit daar niet?
Man, wordt wakker! Dit is Berlijn.
We staan altijd open voor nieuwe ideeën.
Vooral als ze uit Amerikaanse komen.
En dat cement waarin je staat...
binnen drie minuten...
zal het kurkdroog zijn en steenhard.
En heel mooi zwaar.
En in die tijd zul je uw gehele inventaris aan mij hebben overgedragen.
Inclusief uw klantenlijst en alle het andere.
Beweeg je niet!
Patzke! Dat zal je nooit krijgen.
Je denkt dat ik dom ben.
Maar nu staat de tijd aan mijn kant.
Dit is geen leuke grap meer, jongens.
Hij is gek.
Ben je echt serieus, Patzke?
Je kan 20 jaar krijgen voor dit!
Zwijg!
Charlie?
Ziet je niet wat je hem hebt aangedaan, mijn Charlie?
Wat is er aan de hand? Handen af, idioot!
Schijt!
Richt niet op mij! Richt op hem!
Heren?
Lever je wapens in.
En nu haal je je baas uit het water voordat hij nat wordt.
Jij rijdt.
Doen we nog een zaak vandaag?
Ja een grote zaak.
Vandaag drinken we op de vriendschap.
Hier doe mee.
Juist.
De grootste van allemaal.
Proost.
Het is gek maar...
Het dringt langzaam tot me door wat je vanmiddag voor me hebt gedaan.
Het was me een genoegen.
Kan ik nu gaan?
Nee.
Karl...
Ik wil...
Ik wil je bedanken.
Ik wil iets voor je terug doen.
Vertel me wat je wilt.
Mijn vrienden moeten goed kunnen leven. Snap je?
Ik wil meedoen. Ik wil een percentage?
Je krijgt 1 procent.
Mijn vader zei altijd:.!
"Vertrouw niemand.
Maar als je iemand vindt die je kunt vertrouwen, kopen hem direct."
He, weet je wat...
ik heb net bedacht.
Ik geef je twee procent geven van mijn bedrijf. Ok?
Handdruk parter?
Ik doe nooit minder dan vijf.
Drie..
Zes..
Je bent een geweldige vent, Karl!
Nemen we er nog één.
Ok, vijf procent is prima.
Vijf procent van mijn eerlijk zaken...
voor honderd procent van uw eerlijke gezicht.
Dat is een deal.
Ik kan echt niet klagen.
Ik huur hier spotgoedkoop.
Ik kon zelfs de montage hangars erbij krijgen.
Waar vroeger de Messerschmitts gebouwd werden.
Weet je, Karl.
Je bent mijn partner.
En je mag zien waar alle spullen zijn opgeslagen.
- Hier beneden? - Waarom niet?
Ik vind het behoorlijk deprimerend.
Eén ding moet je onthouden, Charlie.
Als je in afval handelt, heb je geen bureau in een dure straat nodig.
In het oude oosten, willen ze alleen maar porno films zien.
Wees voorzichtig, Karl
porno en... geweld. Is dat niet raar?
Bij voorkeur beide tegelijk.
Ze willen de zogenaamde 'Nieuwe Mens' niet meer.
En omdat ze allemaal krap bij kas zitten...
betalen ze me met waarvan ze genoeg hebben.
Wat is dat?
Wees geduldig.
Het is een joint venture.
Zwijg, Khadafy, en ga zitten.
Plaats!
Wees niet bang.
Hij is een sweetie pie.
Hallo, mijn schoonheid.
Je zult wel wennen aan hem.
Aan hem, ook. Goed, Grumpy?
Juist, meneer Becker. Mensen wennen aan alles.
Dit is Charlie Engel, mijn nieuwe partner.
Ik zal de movie deals blijven doen en hij gaat doet de rest doen.
Wat is de rest dan, Tony?
Loop maar mee, vriend. Ik zal het laten zien.
Sluit je achter ons af?
Klinkt als een aardbeving, toch?
Wij zitten recht onder de startbaan.
De beste plek om videos te copieren.
Alles bootlegs, natuurlijk.
Bootlegs.
Grumpy runt de hele zaak in zijn eentje.
Hier, mijn vriend...
ligt alles wat de nazi's ooit gefotografeerd hebben.
Er is maar één enkele steekvlam nodig...
om al het beton in kauwgom te veranderen.
Daar ligt jou vijf procent van de werkelijkheid.
Kijk maar eens goed rond.
Khadafy, kom hier.
Wees stil, ok?
Er is genoeg munitie hier...
om de fundamenten weg te blazen.
Hé, man, niet in je broek plassen.
Sommige mensen houden van vieze plaatjes, en anderen van geweren.
Ze willen seks en geweld.
Ze betalen met wapens.
Wat kan ik doen? Dat is de naam van het spel.
Je bent krankzinnig, Tony.
Nee, Charlie, dit zijn zaken.
En als wij het niet doen...
dan doet iemand anders het wel.
Doe het dan...
maar zonder mij.
Dit kan toch niet waar zijn?
He, Charlie, Ik heb hier geen tijd voor.
Karl, oude jongen, Je kunt niet zomaar alles opgeven.
Kom terug, Karl...
of ik stuur Khadafy achter je aan.
Pak hem, Khadafy, en breng hem terug hier!
Af! Khadafy
Khadafy!, Je bent een echte eikel!
Hoe kon ik me zo vergissen, Raphaela?
Hoe kon ik zo blind zijn?
Hoe kan iemand naar de hel gaan zonder te weten wat kwaad is?
Zonder het kwaad te herkennen?
Zodra je het herkent, wat doe je dan?
Ren je er van weg?
Help me hieruit, mijn ware vriend, help me terug te gaan naar het licht!
Ik kom.
Dan zal ik gebruik maken van de tijd...
elke seconde, elke minuut, elk uur.
Niets zal mij weerhouden of mij belemmeren...
of in de weg staan?
Als ik hier maar uit kom!
Ik moet iets goed maken, Raphaela.
Ik wil iets goeds doen.
Ik hoorde een schot.
Ik kan niet eens omgaan met dit ding.
Verdomme!
Ik wilde niemand raken, Winter.
Ik ben zo geschrokken.
Wat zoek je hier?
Ik zoek...
zoals gewoonlijk.
Ik vond niets, zoals gewoonlijk.
Ik wilde je waarschuwen, maar...
ik kwam te laat.
Heb je pijn?
Nee...
helemaal niet.
Voor de eerste keer...
voel ik me zwaar.
Ik voel dat mijn bloed gewicht heeft.
Eindelijk...
heb ik gewicht.
Ik ben...
zwaar.
Een mooi gevoel.
De winter...
zal snel voorbij zijn.
Waarvoor wilde je ons waarschuwen?
Winter!
Zo vaak hebben we ze vast houden. Zo vaak over gedragen.
Maar deze kan ik niet begeleiden.
Ben je nu daar, om ons beiden vast te houden Raphaela?
Hij is dood, toch?
Kom je...
om ook mij dood te schieten?
Bent u?
Ben jij dat dan?
Ik ben niet bang voor je.
Hoe lang kennen we elkaar al zonder elkaar ooit te hebben ontmoet?
Ik ken niet eens je naam.
Jij...
Jij kent me hele leven!
Ik ..
Ik herinner me zo weinig.
Als je sterft...
moet je weten hoe je hebt geleefd.
Kom.
Vertel me mijn verhaal.
Kom mee.
Je verhaal...
hoe begon het?
Ik weet het nog.
Als klein kind wilde je lang niet praten.
Maar je hebt al die jaren slim uit je ogen gekeken.
Een keer, toen ik dicht bij je kwam...
toen gehoord ik dat je kleine lichaam...
gevuld was met zeer luid gelach.
Je favoriete boom was de notenboom in de tuin van je opa.
Je kon er uren tegenaan zitten.
Ja.
Je had een klein poppetje dat je alleen liet dansen...
als een passerende volwassene luid klaagde over de muggen...
die jou onder je notenboom niet konden steken.
Toen je baby krullen werden afgeknipt,
want je moest een jongen worden,
huilde je niet...
ook al leek je op je moeder.
Maar het puntje van je neus werd helemaal wit.
In de klas vond je het fijn om uit het raam te staren.
De ramen waren erg hoog...
met ruitjes gemaakt van afgeschuind glas.
Behalve de bovenste twee...
die kon de leerkracht openen met een lange stok met een haak aan het eind.
Je bent er altijd in geslaagd om te gaan zitten aan een bureau waar je naar buiten kon kijken...
naar de bewegingen van de boomtoppen, en de vogels en de wolken.
Met uitzondering van een keer.
Toen je besloot om op te groeien...
ten koste van alles, zo snel mogelijk.
Je wilde een architect worden.
En scholen bouwen geheel uit glas...
die mee draaien met de loop van de zon...
en 's nachts, als kinderen slapen...
zouden de docenten de school weer terug draaien.
En toen je 14 werd...
werd je verliefd...
op een meisje genaamd. Milda Kosewort.
Oh, ja.
Ja.
Ik herinner me dat.
En hoe ging het verder?
Hanna, schiet op!
Kom, Anton!
We stappen niet uit, Konrad!
Ga rijden!
Gertrud!
Wees snel!
Gertrud!
Wees snel! Niet treuzelen!
Hij mag Hanna niet krijgen.
Ik begrijp, mevrouw Becker.
Slaap je?
Iemand moet me vertellen of ik goed geleefd heb.
Ik denk niet dat ik een moedig man was.
Proper, ja, maar niet moedig.
Was het niet moedig toen je die kleine bange Hanna onder je hoede nam?
Dat was niets bijzonders.
Elke fatsoenlijke persoon zou dat hebben gedaan.
Ze had geen familie meer.
Maar toen begon je andere vragen te stellen...
anders te denken.
Je werd een andere Konrad.
Eén wiens taak het was om de wereld te verklaren, en dat ook kon.
Eén die verhalen moest vertellen...
duizenden en duizenden verhalen...
over mensen, van de oudste tot de nieuwste.
Allemaal bedacht alsof het je eerste verhaal was.
Je had iemand om te beschermen, en beschermde zo ook jezelf.
Je leven had eindelijk een spiegel.
Een ander nog jong leven, was begonnen te groeien...
En alles bij je...
alles wat ze nodig had, bij jou vond.
Wat zal ik je zeggen, Konrad?
Je bent iemand die werd gevonden.
Bedankt.
Iemand die werd gevonden.
Oh, ik ...
Ik moet ingedommeld zijn.
Hoe voel je je?
Ik voel me zoals ik me 30 of 20 jaar geleden voelde.
Zonder te overdrijven.
Luister, die koffie is te slap.
- Dat zie ik zo. - Het is heerlijk. Wil je ook een kop?
Nee, dank je.
Kijk eens wat ik heb gevonden. Je hebt het zo lang bewaard?
Ik kon het niet weggooien.
Die jongen die met zijn vader naar Amerika vloog...
- dat was toch Hanna's broer? - Natuurlijk.
Wat was zijn naam?
Hoe bedoel je, ben je dat vergeten?
Hij wordt Anton genoemd, net als zijn vader.
Anton Becker.
Nou, Anton Becker kwam terug!
Je bedoelt Tony Baker?
Kom op, we rijden naar de stad.
Nee.
Ik zal rijden!
Ik rij u naar de stad.
We moeten Hanna en het meisje verstoppen.
Zo snel mogelijk.
Maar waar?
Ik ken een oude stoomboot. Om mee te beginnen.
Een boot is goed.
Ik heb een plan, Konrad.
Hij heeft de beste bedoelingen, hij is zuiver en zacht.
Je maakt me aan het huilen.
- Je bent wreed. - Nee, integendeel.
Ik heb gewoon geen medelijden.
Je kent me. Mijn regels kennen geen uitzonderingen.
Ik ben de purist.
Je zou puurheid niet eens herkennen als het in je neus beet.
Bijt me?
Het spijt me om te zeggen, maar dat zal niet gebeuren.
Op den duur ben ik degene die bijt.
Op den duur zou je je dood vervelen.
Je vergeet dat ik de lange duur ben.
En je vriend zit me in de weg.
Mag ik een kopje koffie, alstublieft.
Ik kan je niet zien, maar ik weet dat je hier bent.
Ik wilde dat ik met je kon praten, eye-to-eye, omdat...
ik weet dat je mooi bent.
Ik voel het. Het is altijd hetzelfde probleem.
Ik weet dat je hier bent, en ik weet dat je niet bang voor me bent...
maar ik kan je gezicht niet zien.
Kom op.
Neem mijn hand.
Wil je met iemand praten?
Compañero, praat met mij. Ik ben hier.
Hé
Je maakte de omschakeling.
Nou, goed voor u.
- Wat is je naam? - Cassiel. Nee.
Karl Engel nu.
Engel nu. Zeer goed. Wanneer is het gebeurd?
Niet zo lang geleden...
maar ik voel me veel meer gelukkiger dan ooit tevoren.
Zie je, ik heb je niet te veel beloofd.
- Wil je koffie? - Nee, dank je.
We hebben een probleem.
Wat is het? Geld? Papieren?
Dat is...
Is er iets wat ik kan doen om je te helpen?
- Kun je een goed verhaal vertellen? - Een goed verhaal?
- Moet het waar te zijn. - Nee, in tegendeel.
Het moet zo nep mogelijk zijn.
Dit is een heel vreemd verzoek.
Kun je dat voor me doen?
Voor een zeer uitzonderlijke situatie?
Het leven is een zeer uitzonderlijke situatie.
Ik wil je voorstellen aan een oude vriend.
Weet je nog toen je in Berlijn was laatst?
Het schijnt dat we kabel krijgen.
We hebben al twee jaar kabel.
Niet thuis, dummy! Hier!
Dat is onzin!
Kijk naar de monitor zes, daar loopt 'Columbo'.
Je hebt gelijk. Maar dat kan hem niet zijn.
Maar hij is het.
Het is raar
Een technicus moet het eens nakijken. Dit kabel spul is voor mij een raadsel?
Dat is Gate 16, recht boven ons
- Je bent gek! Dat is "Columbo" - Wat is de naam van de acteur
Falk? Peter Falk. Elk kind weet dat!
Ja. Hij staat bij Gate 16.
Dat is een tv-serie.
Wat!
- Misschien heeft iemand een band opgezet - Nee! Dat is hem echt!
Hij wil met ons praten!
Wat doen we nu?
Mijn vrouw zal het niet geloven dit! Zet het geluid aan.
Hallo.
Hi.
- Waarom duurde het zo lang? - Dat is hem
- Kun je me nu horen? - Ja
Ja, we horen je. Wat wil je?
Kan je de deur openen, alsjeblieft? We hebben een afspraak om 11:00.
Zie je wel? De jas
Over twintig minuten!
- Goedenavond. - Hij spreekt Duits.
Dit is meneer Falk, zoals je duidelijk kunt zien.
Hij zegt dat we een afspraak hebben voor 11:00...
om deze locatie te scouten...
het beveiligingscentrum daar beneden, waar je bent.
Heeft u schriftelijke toestemming?
- Wat - Heb je schriftelijke toestemming?
We weten hier niks hiervan.
Oh, dat? Ja.
Hier hebben we het.
We zijn toegelaten. Hier.
Kom u binnen. Hoort u de zoemer?
Ja, dank je. We komen.
Als dat echt Falk is, dan is dat een echte primeur!
Jij, ik en Columbo.
Beter dan 1000 handtekeningen.
Kijk. De monitors zijn hier
We nemen de eerste opname hier.
Master, van boven. Neem de monitoren ook in beeld.
- Daar is hij. - Klinkt goed.
- Goedendag. - En het tweede opname hier.
Hij zegt, de tweede opname daar.
De camera hier. Reverse master, de monitors in beeld.
- En dan uh.. - Deze kamer is erg mooi
Cassiel, we zijn binnen
Het is een goed plafond O, dit is mooi.
Voor het licht effect. Daniel
En we hebben deuren, Een, twee, drie, vier.
De kamer is goed.
Het eerste ding, nu, videotape.
We maken eerst een video van alles.
- Een video? Hier - Ja, met dit apparaat.
Ik doe liever even deze camera uit.
- Filmen je dit? - Ja, we filmen hier.
Daar is de camera.
We schakelen die uit.
In de eerste scène...
zoekt columbo een contactlens.
In deze scène zoek Columbo naar zijn contactlenzen.
De acteur die Columbo speelt.
- Het is hem. Hij speelt Columbo. Duidelijk. - Ja.
Jij. Columbo
Hij vraagt je te doen alsof je Columbo bent.
- Hij Columbo - Ja
- Ik heet Peter - Ik ook.
Horst
Super.... Ik ben Daniel, personal assistant
Dustin Hoffman
- Ja. - Die slaapt.
- Jij : Dustin Hoffman - Moet ik Dustin Hoffman spelen?
Hij wil dat je Dustin Hoffman speelt, en gaat slapen.
Slapen, slapen.
Hij bedoelt, hier zitten en slapen.
Dus de bewakers kunnen de monitoren niet zien.
Dat is logisch. De één slaapt, en de ander zoekt zijn lenzen.
Niemand kijkt op de monitors.
Omdat de moordenaar door de deur komt.
De moordenaar, de moordenaars komen door deze deur.
Tuurlijk. Het is geweldig dat je hier bent.
Ok, ik zoek de contactlenzen.
Je kijkt daar beneden...
en ik zal u filmen.
Ja, zeer goed.
Kijken en schlaf-ing.
Cassiel, ga nu naar de landingsbaan.
Erg goed.
Nu komen de criminelen.
Jij slaapt en jij zoekt.
Nu gaan we je filmen van daarachter af.
Stil, want de muziek begint nu.
Mr. Falk zegt dat de muziek nu begint.
Als je snurkt, dan begint de muziek.
Gewoon snurken.
- Ik blijf zoeken. - Ja.
U kunt bewegen als je zoekt. U kunt bewegen.
U mag bewegen, maar blijf kijken.
Sluit je ogen en blijf daaronder. Geweldig!
Bedankt. Heer Falk is zeer tevreden.
Misschien door dat gat daar.
Het ventilatiekanaal?
Ja, dat moet het zijn.
Zonder nat te worden?
Is het mogelijk?
Nee?
Hoe komen we daar?
Laten we gaan. Wie gaat eerst?
Jullie kunnen het wel alleen af.
Geen probleem.
Ik heb een rekening te vereffenen.
Karl, wees voorzichtig.
Doe geen domme dingen.
- Je kent me. - Daarom.
Het zijn zaken, Charlie.
Als wij het niet doen, doet iemand anders het wel.
Fout, meneer Baker. Als ik het niet doe, doet niemand het.
Dit moet allemaal de lucht in, het geweld en de zaden ervan.
Volgende.
- We zijn te ver. - Ik kan er niet bij.
- Moet ik het laten vallen? - Laat maar vallen.
- Wat was dat? - Karl.
- Hoeveel nog? - Nog maar twintig.
129...
130...
131...
132.
Ik vind het goed...
om jou spullen te vervoeren...
maar niet voor lang.
Als het spul ontploft...
dan kan ik mijn boot vaarwel zeggen.
Wie betaalt dat dan?
- Het is mijn verlies. - Ja, Kapitein.
Doei Doei.
- U gaat weg? - Ik moet gaan. Weet je...
werk, huis, familie.
- Het gaat je goed. - Bedankt.
Succes.
Jij weer, Speedy Gonzalez?
Kent je de oude profetieën?
"In het jaar van haat...
waarin alles wat geboren wordt, wordt veracht.
Bij de volle maan in september...
zullen donkere ruiters de haven binnenvallen...
en ze kaapten het schip met alle mannen erop...
en varen ermee naar de hel"
Ik ken alle profetieën, maar deze niet.
- Jij hebt het verzonnen. - Wat maakt dat uit.
Het is net gebeurd.
Laat me met rust. Ik wil naar huis, een meisje zoeken...
een normaal leven leiden en een baan vinden.
Dat is een mooi plan, maar iemand heeft het verkloot:... Patzke
Hij kaapte de boot en nam je vrienden als gijzelaars.
Kom op, Cassiel, spring erop.
Je hebt geen keus.
Ga naar binnen! Doe het raam dicht!
Was dat Damiel?
Ja.
- Kun je me horen? - Ja.
Laat me een paar dingen uitleggen.
De tijd is kort. Dat is het eerste.
Voor de wezel, is tijd een wezel.
Voor de held, is tijd heroïsch.
Voor de hoer, is tijd gewoon een truc.
Als je zacht bent, is je tijd zacht.
Als je haast hebt, vliegt de tijd.
Tijd is een dienaar als je zijn meester bent.
Tijd is uw god als jij zijn hond bent.
Wij zijn de scheppers van de tijd...
de slachtoffers van tijd en de moordenaars van de tijd.
Tijd is tijdloos. Dat is het tweede ding.
Jij bent de klok, Cassiel.
Ik ben gehecht aan mijn leven.
Ik geef je geen ongelijk.
Ik hou ervan om te leven.
Het is zo snel voorbij.
Ik kan er niks aan doen.
De boot komt hier over ongeveer een uur.
Wees niet bang.
Jij hebt toch je beschermengel.
Ongelooflijk.
Weet je, hoor ik mamma's stem weer. Je bent net als haar.
Weet je niet meer dat ze elke avond...
voor het slapen gaan, een verhaal vertelde?
Kom mee.
Patzke, laat hun met rust. Neem mij.
Kop dicht. Speel niet de held. Wie wil jou?
Kom mee, kleine.
Heel rustig.
Niet bewegen.
Ga de trap op!
Schijt!
Naar beneden, of het kind krijgt het!
Versta je me niet? Schijt!
Nu weg daar! Begrijp je?
Ga naar beneden, of die kleine gaat overboord.
Volg de man naar boven.
Schiet op.
Tempo!
Wees stil!
Ok. Kom op. Laten we je aankleden.
Ik wil de hele crew in de cabine nu.
Alle handen benedendeks!
Wees niet bang.
Je zal niet gekwetst als je doet wat ik zeg.
Houd je hoofd koel.
Ik ben niet gek!
Denk er zelfs niet aan om iets te proberen...
of ik jaag dit hele ding in de lucht.
Waarom staar je in de lucht?
Je maakt me nerveus.
Zie je daar wat?
Het is zo ver weg.
Ik ben zelfs bang om naar beneden te kijken.
Het is dichtbij.
Kom op, Cassiel.
Jij had nooit eerder hoogtevrees
Het zal nooit werken
Maak jezelf zwaar. Mensen zijn zwaar.
Fucking zwaartekracht!
Tot ziens!
Dat was het woord op je voorhoofd.
Hij weer!
Cassiel.
Ik ben weer terug van de reis. Ik kan je stem horen.
Ik heb die van jou altijd gehoord en alles gezien.
Meer dan dat, ik zag de wereld door jouw ogen.
Mensen zien anders. Ze zien niet meer zoals wij.
Hun ogen zijn alleen nog maar gewend..
om waar te nemen. Ze nemen op.
Hun ogen kunnen niet meer geven.
Ze zijn vergeten dat het licht door het oog in het hart valt...
en dan schijnt het door het hart uit het oog, naar buiten.
De cyclus is onderbroken.
Wat gebeurt er nu, Cassiel?
Je was niet eens echt hier, en nu ben je weer weg.
Laten we vrienden blijven.
Jullie!
Jullie van wie wij houden.
Jullie zien ons niet.
Jullie horen ons niet.
Jullie wanen ons in in de verte...
toch zijn we zo dichtbij.
Wij zijn de boodschappers...
die nabijheid brengen aan hen in de verte.
Wij zijn niet de boodschap.
Wij zijn de boodschappers.
De boodschap...
is de liefde.
Wij...
zijn niets.
Jullie...
zijn alles voor ons.
Laat ons wonen in uw ogen!
Jullie wereld zien...
door ons heen.
Herover, met ons...
die liefdevolle blik...
terug.
Dan...
zijn we dicht bij jullie...
en wij...
bij jou.
Tinkelt uw oor weer, Papa?
Ja, het tinkelt weer.
Het is oom Karl.
Ja.
Hij is aangekomen.
Uiteindelijk gaan we allemaal.
Vertaal door CGH.